| Brasil...pais tropical |
|
| 09-01-2007 | |
 Zoals je al gemerkt zal hebben, ben ik momenteel niet in België. Ik ben aan het genieten van de Braziliaanse zon. In 1996 heb ik een schooljaar doorgebracht met AFS vzw in dit tropische land. Een land met veel kansen voor sommigen maar niet voor iedereen. Zo is nu de periode van 'vestibular' aangebroken; het universitaire toelatingsexamen. Universitaire studies zijn gratis maar wel enkel voor de slimsten.En waar kan je de slimsten vinden? Juist, ja, niet in de favelas. Maar wel in de hogere en middenklasse families. Zij kunnen immers de dure bijscholingscursussen veroorloven, de armsten onder de bevolking kunnen dat niet. Mijn Braziliaanse gastmoeder geeft bijles Portugees aan de minder bedeelden. Kinderen van kleine boeren of ouders die met dagcontracten werken. Dat zijn niet die miljoenen mensen die in favelas wonen, maar wel op het randje balanceren. Vandaag kwam Rodrigo, 14 jaar, voor zijn bijles Portugees. Zijn moedertaal. Die jongen kan na 8 jaar staatsonderwijs nog geen werkwoord van een zelfstandig naamwoord onderscheiden. Hoe zal hij ooit door een universitair toelatingsexamen geraken? Een examen waar, afhankelijk van de richting 1000 of 100 kandidaten voor 1 plaats zijn. Ja, Brasil is een mooi land. A land of opportunities zelfs, maar je hebt de juiste basis en achtergrond nodig. In het westen denken we dat iemand als Lula, de huidige president, veel dingen zal veranderen. Kansen zal creëeren voor de allerarmsten. Maar hoe kan hij dat doen zonder de steun van de huidige economische elite en zonder de steun van de middenklasse? Ik voerde onlangs een gesprek met een middenklasse zelfstandige omtrent Lula. Vroeg hem wat hij vond van zijn herverkiezing en voor de toekomst van het land. Zijn antwoord? 'Een land laat je niet leiden door je bediende.' Lula wordt door velen aanschouwd als een nietsnut, populist die niet in staat is het land te leiden. Ze zien hem als een huisbediende die onverwacht in de stoel van de meester mag gaan zitten. Niet iedereen is dezelfde mening toegedaan. Sommigen vinden dat hij reeds goede dingen heeft gedaan voor de allerarmsten. Maar waar de meeste mensen wakker van liggen en opgelost willen zien, is de schuldenberg die elke Braziliaan opgebouwd heeft door alles op afbetaling te komen. Alles kan hier in delen betaald worden; geneesmiddelen, reizen, eten etc. Door de politiek van Fernando Henrique Cardoso, voormalig president, werd de middenklasse gestimuleerd om te consumeren. Iedereen moest een ijskast en Tv kunnen kopen. Want het spenderen van geld, creëert geld. Deze consumptie hangt Lula als een zware hyptheek boven het hoofd. |