| Gebakken lucht: Rihanna en Pussycat Dolls |
|
| 29-11-2006 | |
 Ken je dat gevoel, dat je nooit iets wint? Wel, soms zou je daar blij voor moeten zijn. Lauren, een vriendin van me, wilde zichzelf bewijzen dat ze nooit iets wint dus deed ze mee aan een prijsvraag voor tickets van het dubbelconcert Rihanna en Pussycat Dolls. Wint ze toch wel die tickets zeker? Wij dus met zijn tweetjes naar het megaconcert in Vorst Nationaal. Iedereen kan het liedje "sos-rescue me" wel meezingen, maar meer als dat? Wij kenden ze in ieder geval niet. En dat bleek geen groot gat in onze cultuur te zijn. Ok, de liedjes zijn super om op te dansen (hmm blijk ik er toch wel meerdere van te kennen ;) maar wat een slechte acts en dat voor 40 euro!Want dat was de marktprijs voor onze tickets. Aan de deur hadden we ze waarschijnlijk voor het dubbele kunnen verkopen. Maar dan had ik dit stukje niet kunnen schrijven. De zaal zat tjokvol clearasilkopjes, opgevulde bh-tjes met de nodige aanhang van jongens die de baard nog in de keel moeten krijgen. Hier en daar een verdwaalde moeder en vader en de nodige kappers. Voor ze de zaal binnenkwamen, werd moeder haar portefeuille kaalgeplukt om een mini t-shirt van 30euro te kopen. T-shirts die niet zouden misstaan in de grabbelbak van een grootwarenhuis, maar ach, je gaat maar één keer in je leven naar een concert van Rihanna en de PCD-babes, niet? Al het grut verzamelde zich voor het podium, de moeders en vaders in de zeteltjes. En die maar denken aan de voetbalmatch die ze hadden kunnen zien. Ok, de eerste act begint. Uberbabe Rihanna komt op in een ongelooflijk sexy broekje, lange benen en haar barbiekopje. Mooi denk je dan, ook als homo. Dat beloofd, hoop je dan. Maar het kind kan niet zingen. Toch niet toonvast noch op de juiste moment. Een kreuntje hier, een lala-tje daar en ondertussen de tape maar laten knallen door de boxen. Maar bewegen kan ze. Up and down, left and right. De stoeipoes. Op dat vlak was ze de perfecte kick-off voor de Pussycat Dolls. Maar die wilden 'Brrrrrrrrusssssssssssssssssssssssssel' bewijzen dat ze de wereldvrede kwamen brengen. Wel wat anders dan een Tanja Dexters die het moreel van onze jongens in het buitenland wil opvijzen met haar paal. Het waren 6 jonge deernes; perfect gecast met de nodige blondine, welgevormde, iets lelijkere en Latino rolmodellen. Maar er mocht er maar eentje zingen. Daar sta je dan als superster. Op een podium, met een microfoon, maar je mag niet zingen. Dus dan geef je een kreuntje hier, een gilletje daar en loop je wat heen weer met je heupen. Ben ik nu oud? Ben ik out? Ja, in vergelijking met die jongens en meisjes wel. Maar ik hoop dat ze ooit zullen beseffen dat dit geen concert was. Dat 40 euro per persoon veel geld is voor een kleffe, gillende, kreunende hoop meiden die niet kunnen zingen. Maar ik hoop vooral dat ze hen niet al te lang zullen zien als rolmodel. Niet iedereen staat met hotpants. Wat Lauren er van vond? Dat kan je hier op video zien. |