| Blijf waar je bent, Louis ... |
|
| 24-10-2006 | |
 Lous Michel wil terug naar de Belgische politiek. Na 2 jaar gewerkt te hebben als eurocommissaris voor ontwikkelingssamenwerking, verveelt Louis zich. Hoe kunnen Europa en België ooit echte staatslieden kennen als de verkozenen blijven twijfelen? Als je als politicus een mandaat opneemt, moet je daar voor gaan. Maar wat zien we vandaag? dat meer en meer politici, binnen de wettelijke grenzen, cumuleren. Twee mandaten wil zeggen 24uur gedeeld door twee. Is politiek een parttime job geworden? En wat moet de burger denken van politici die eensklaps hun oude mandaat opgeven om van de ene op de andere dag ergens opnieuw te beginnen? Lopende zaken blijven liggen, als die er al zijn.Het is hoog tijd dat Belgen die mandatenhonger in vraag stellen. Hoe kan iemand én europarlemenstlid én burgemeester zijn? Hoe kan iemand én senator én schepen zijn? Toch alleen maar als het parlement haar werk niet naar behoren doet? De afgelopen jaren stel ik me meer en meer de vraag of we in België nog wel van een parlementaire democratie kunnen spreken. Waar zijn de kritische volksvertegenwoordigers die de ministers op de rooster leggen? Waar blijven de wetsvoorstellen die niet eerst door de partijhoofdkwartieren, of de kabinetten doodgeknuffeld werden? Wetten waar een echt debat over gevoerd moet worden, wetten die een meerderheid moeten zoeken. Ik krijg het gevoel dat de Belgische politiek alleen maar een executieve is. Allen voor de regering, en de regering voor zichzelf. Maar zo zou het niet mogen zijn. Ministers moeten gecontroleerd worden en bijgestuurd, waar nodig, door de volksvertegenwoordigers. Maar zulk een gedrag is niet verwonderlijk, als zelfs een eurocommissaris zijn beloftes niet meer wil nakomen. Louis Michel denkt aan een terugkeer naar Belgische politiek. Vandaag bekleedt hij één van de belangrijkste en invloedrijkste ambten in Europa; dat van eurocommissaris. Een ambt waar de commissaris het Europees belang moet verdedigen.En nu zou hij zich ter beschikking willen stellen van de Belgische politiek? Kom nou! Dat hij het niet gemakkelijk heeft de lidstaten te overtuigen van een andere manier om aan ontwikkelingssamenwerking te doen, kan een reden zijn. Men zegt dat Darfoer, Gaza, en andere noodsituaties het budget en dus de slagkracht van Louis hebben aangetast. Dat is toch niet voldoende om foert te zeggen en af te zakken naar Charleroi? Waar blijven de staatslieden met een visie? Louis Michel moet blijven waar hij zit. Afmaken waar hij aan begonnen is. Maar die raad geldt ook voor de andere politici die hoppen van zetel naar zetel. Politiek mag nooit een job zijn, een carrière an sich. Het is een mandaat dat je moet respecteren want anders respecteer je de burger niet. Dus blijf waar je bent, Louis en de anderen. Dat verdienen je burgers. |