nieuws 
| 11 juli de boom in! |
|
| 13-07-2006 | |
 Gisteren was het weer zover... Brussel kleurde geel en zwart met hier en daar de obligate rode tong. Het was de dag van "skild en vrind", beter bekend als de Vlaamse feestdag. En ik was erbij, daar op de Grote Markt.In tegenstelling tot andere jaren had ik niet afgesproken met vrienden. Ik wilde eens voelen wat het is om op het mooiste plein ter wereld te staan met die duizenden andere Vlamingen. Zou ik me één met hen voelen of niet? Ik kwam aan toen de concerten net begonnen. De nodige vaandelzwaaiende NSV-ers waren er, net als de ettelijke Vlamingen met hun papieren leeuwtje. Het voelde best wat vreemd. Gewoon daar staan om te genieten van de muziek en ondertussen kijken naar de mensen. Maar het voelde niet slecht. Verre van. Die éne dag in het jaar dat Brussel vernederlandstaligt. Een dag waar je je trots voelt zwellen, willens nillens. En ja, die dag dat je je inderdaad één voelt met die duizenden andere Vlamingen. Spijtig dat velen onder hen Brussel links laten liggen op elk ander moment van het jaar, maar dat moeten we zelf maar beter aanpakken. Brussel heeft vele troeven die de Vlaming boven de Romeinsesteenweg nog niet kent. Maar soit, daar wilde ik het niet over hebben. Ik stond dus op de Grote Markt. Alleen maar niet eenzaam. Rondom mij een massa volk, allen daar voor dezelfde reden: de Vlaamse feestdag. Maar er stonden ook veel toeristen, die zich amuseerden maar waarschijnlijk de achterliggende politieke boodschap niet kenden. Franstalige Brusselaars ook. En anderstalige Brusselaars, waaronder Daniel. Een vriend van me uit de Europese scene. Hij is één van die weinige "expats" die de moeite nemen Nederlands leren. Hij is van mening dat je je anders nooit thuis kan voelen in Brussel. Chapeau! Hij was daar met een aantal vrienden, Vlamingen. Daar ging mijn undercover-operatie. De rest van de avond hebben we samen doorgebracht. Al dansend, zingend en swingend. Leuk toch? Ga je een keer naar een massa-event op de Grote Markt, leer je ineens een hoop nieuwe mensen kennen. Brussel is soms echt wel een dorp. :-) Maar weet je wat het leukste was? Het Boombal! Samen met Marjan, Mietje, Bart, Glen, Jochen en Daniel al hotsend op de tonen van folk op elkaars tenen stappen. Zalig! Dus al bij al was deze Vlaamse Feestdag er één als de andere jaren. Een moment waarop je je Vlaming voelt en die je doorbrengt met leuke mensen, of je ze nu kent of niet. Hop naar volgend jaar! |