Dat de sp.a voor de oppositie heeft gekozen is bewonderenswaardig en de enige juiste beslissing. Al die mensen binnen de partij die om ter hardste roepen: "Zie je wel, babes en cuties zijn niet genoeg. Het moet gedaan zijn met de spindoctors" krijgen nu hun kans. Tijdens een legislatuur in de oppositiebanken zal de partij haar politiek personeel moeten trainen in echte politiek en niet enkel mediatrainingen geven. Ze zal kritisch moeten staan ten opzichte van beleidsvoorstellen. Er kan geen zwijgakkoord meer opgedrongen worden aan onze parlementsleden. De parlementaire democratie kan zegevieren op de mogelijke dictaten van de "Grasmarkt". Als ze die verantwoordelijk kunnen en willen dragen natuurlijk. En daar zullen de mensen in de afdelingen een rol moeten spelen. Door hun mandatarissen te steunen en sturen waar nodig. Als ze tenminste kunnen bewijzen dat ze niet enkel kritiek kunnen leveren binnen de eigen rangen, maar ook samen de partij sterker, geloofwaardiger en meer aanwezig kunnen maken. Want als je denkt dat je de partij er mee vooruit helpt door de zoveelste ledenvergadering te organiseren, ben je verkeerd bezig. Het is gemakkelijk je af te sluiten in de achterkamer van een Vlaams of Brussels café. Maar het is veel efficiënter je in het café te zetten en te praten, luisteren, delen.

Dat Johan ontslag heeft genomen is ook niet niks. Ik kan me niet inbeelden dat dat een gemakkelijke beslissing was. Soit. Ik hoor geen stemmen die daar tegen zijn, maar wel tegen de kandidatuur van Caroline. En dat vind ik onbegrijpelijk. Ik begrijp dat als je het woord "verkiezingen" in de mond neemt, er het beste meerdere kandidaten zijn. Maar heb jij iemand van de top horen zeggen dat dat niet zou kunnen? Als er iemand wil opstaan en zich kandidaat wil stellen, moeten ze dat maar doen. Maar Caroline is diegene die de sp.a nu nodig heeft. En eigenlijk al langer nodig had.

Caroline heeft de jongsocialisten animo gegeven. Zij heeft er voor gezorgd dat er een beweging onstond waar mensen als ikzelf warm voor lopen. Dat we in niets te vergelijken zijn met Jong CD&V of Jong VLD. Daar zijn ze nog blijven steken in "de kindjes die graag in volwassen kleren rondlopen en zich lam discussiëren". Die partijen hebben grijze muizen als toekomstbeeld. Terwijl animo vandaag serieus genomen kan worden dankzij het jonge karakter en haar aanwezigheid in de straten. Ik word nog altijd aangesproken over acties die we jaren geleden in Brussel hebben georganiseerd. Dat is de energie die onze beweging uitnodigend maakt.

Kijk naar dat resultaat. Dat is wat de sp.a nodig heeft. We hebben niemand nodig die samenhang, energie en kracht wil bekomen door om de maand ledenvergaderingen, congressen of mosselsoupers te organiseren. We hebben iemand nodig die met haar durf en wil de a in sp.a zal brengen. Niet enkel in het logo en de baseline maar in elke afdeling. Een partij die uitstraling heeft en niet enkel verbitterde vergadertijgers in haar rangen telt. Het is hoog tijd om wat animo in sp.a te brengen!

Go for it Caroline!