Brussel is de hoofdstad van Europa en dat brengt kosten met zich mee. Er worden 4 Europese toppen, de vergadering waar staatshoofden en regeringsleiders samenkomen,  per jaar georganiseerd. Dat die plaatsvinden in Brussel heeft de federale overheid, na lang en zwaar onderhandelen, kunnen laten inschrijven in het Verdrag van Nice.  Dankzij die topvergaderingen, kunnen we Brussel echt de hoofdstad van Europa noemen. En dat is mooi, geeft prestige aan Brussel. Iedereen kent de beelden van het Justus Lipsius gebouw waar de wereldpers zich verzameld om verslag te doen van de top en verklaringen los te krijgen van Sarkozy, Merkel of Brown.   

Maar de beveiliging van die Europese Toppen vraagt geld en personeel. Ettelijke politieagenten worden gedurende twee dagen opgetrommeld om een veiligheidsperimeter af te bakenen, VIPs te escorteren en extra controles te doen. Mensen die we niet voor andere taken kunnen gebruiken. 

Daarom heeft de federale overheid zich ertoe verbonden, een groot stuk van die gemaakte kosten te financieren.
Voor 2008 worden die kosten, samen met de subsidie voor het telecommunicatiesysteem ASTRID geraamd op 5 miljoen euro.  Nu blijkt vandaag in Le Soir dat we voor de kosten die we in 2004 en 2005 hebben gemaakt, ongeveer 1,4 miljoen Euro voor Brussel Stad, niet alles terug betaald krijgen. Wat voor effect zal dit hebben op de huidige begroting en onze rekeningen van 2006 die we net afgesloten hebben?

De federale overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen en de gemaakte en geplande kosten terugbetalen aan de zone. Brussel is ook vaak gastheer voor buitenlandse ontvangsten. Iedereen herrinnert zich het ontvangst, en de mobilisering van de quasi voltallige, Brusselse politie. Of de terrorismedreiging in december. Dat zijn factoren die er voor zorgen dat Brussel geen gewone politiezone is die kan draaien op geld vanuit de gemeentes. Brussel heeft een doordachte federale financiering nodig. Een financiering die rekening houdt met alle gemaakte kosten voor federale taken.