Ik ben Joeri Hamvas, geboren op 2 augustus 1978. Mijn moeder is Belgische, mijn vader Hongaar. In 1957 vluchtte mijn grootvader met zijn gezin weg uit Hongarije en trok naar België. Na enkele jaren in Poperinge verbleven te hebben, zette hij koers naar Antwerpen. Mijn vader, Lászlò, leerde mijn moeder kennen in het groene Brasschaat. Ze besloten samen een gezin te stichten.

Als kind ging ik naar het Sint-Michielscollege in Braschaat waar ik afstudeerde in 1996.

Het volgende schooljaar maakte ik een droom waar; ik vertrok naar Brazilië met AFS - een intercultureel uitwisselinsprogramma. Je leeft een jaar in een gastgezin en leert zo de cultuur kennen. Een fantastische tijd die een grote indruk op me achterliet. Zulk een mooi land, met zulke warme mensen maar tegelijk ook een arm land. De ervaringen in dat jaar hebben me geleerd dat je moet vechten als je iets wil bereiken maar bovendien drukte het mijn neus ook op de ongelijkheid en de noodzaak van taal voor integratie.

Na het jaartje er tussen uit geweest te zijn, maakte ik de droom van mijn grootvader zaliger waar. Ik ging studeren aan de universiteit! Twee jaar Sociale Wetenschappen in Antwerpen, twee jaar Politieke Wetenschappen in Leuven. De focus binnen mijn studies lag al vanaf het begin op Europa en burgerrechten. Zo schreef ik mijn thesis over de onderwijskansen van de Hongaarse Roma.

Na mijn licentiaat werd ik toegelaten aan het Masterprogramma Europese Politiek in het Institut d'Etudes Européennes en later als stagiaire aan het Europees Parlement.

Daar richtte ik een belangenvereniging op voor de stagiaires in het Europees Parlement. Na mijn stage mocht ik beginnen werken voor de Nederlandse Delegatie van de PvdA. Wouter Bos werd mijn voorbeeld. Tegelijkertijd werd ik actief binnen animo, de jongsocialisten. De Brusselse bende koos me als hun voorzitter.

Verder werkte ik tussen 2002 en 2004 als dubbele parttime. Eerst voor het European Roma Information Office, later voor Yamila Idrissi - Brussels en Vlaams Parlementslid.

In juni 2004 nam ik deel aan de Brusselse Gewestverkiezingen als ondersteunend kandidaat. Pascal Smet, de grote vernieuwer in Brussel, had me gevraagd mee te doen. Daar moest ik geen twee keer over denken. Op die manier kon ik de "stadsvisie" van Pascal mee uitdragen. Ik haalde een mooi resultaat van 258 stemmen. Niet slecht voor een nieuweling en onbekende.

Op 1 september 2004 kon ik fulltime werken voor een Nederlands Europarlementariër, Edith Mastenbroek. Een nieuw en jong iemand in de Europese politiek. Haar, en dus ook mijn, focus lag op burgerrechten, privacy, nieuwe technologieën en de transparantie van het Europees budget.

Maar ook naast mijn job als beleidsmedewerker zat ik niet stil. Zo werd ik op 6 maart 2006 verkozen tot voorzitter van de Parlementaire Assistenten. Er zijn immers wantoestanden in het Europees Parlement omtrent uitbuiting, gebrek aan sociale zekerheid enzovoort. En dat probeerde ik samen met mijn ploeg te bestrijden door te ijveren voor een duidelijk en legaal statuut. Toen ik het parlement verliet, heb ik die functie natuurlijk moeten opgeven.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, werd ik aangesteld als politieraadslid voor de politiezone Brussel Hoofdstad Elsene. Ik probeer met dit mandaat mee te werken aan de creatie van een politie die dicht bij de mensen staat en efficiënt functioneert.

Vanaf 16 juli 2007 werk ik als Manager Public Policy voor Liberty Global. Liberty Global is een wereldwijd kabelprovider dus hou ik me vandaag voornamelijk bezig met telecom wetgeving.

Zo, dat is het een beetje... Wil je nog weten wat mijn schoenmaat en hobby's zijn? Dan contacteer je me maar!